ว่าจะไม่แวะเข้ามาเขียนซะแล้ว แต่ก็อดไม่ได้ วันนี้วันดีเดย์ (วันจันทร์ที่ 16 ม.ค.) เป็นวันดีเฟนด์ธิสิสของเรานั่นเอง โดนอาจารย์เลื่อนขึ้นมาจากวันที่่ 19 เฉยเลย (เพิ่งรู้เมื่อวันศุกร์ตอนเย็นๆ) ทำให้ต้องใช้ัวิชามารในการปั่นงานอีกแล้วครับท่าน ตอนนั้นรู้สึกว่าไม่อยากทำเลย ส่งเล่มไปแล้วทำไมยังต้องมาทรมานเตรียมดีเฟนด์อีก เรื่องของเรื่องคือต้องทำเป็นภาษาญี่ปุ่นอ่ะนะ เลยรู้สึกมันเป็นอุปสรรคเหลือเกิน ก็นั่งเล่นนั่งอะไรไปเรื่อย งานการเดินอึดอาดมากช่วงเสาร์อาทิตย์นี้ ก็ใจมันไปแล้วอ่ะ ลอยไปวางแผนจะเที่ยวแล้วนี่... (มีเพื่อนๆหลวมตัวมาเม้าท์กะเราตลอดเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเลย... บางคนเม้าท์มาก บางคนเม้าท์น้อย ขอบคุณมากๆ ที่อยู่เป็นเพื่อนในยามเราไม่อยากทำงานได้อย่างดี.. อิอิ)
ในที่สุดเราก็ขจัดมารออกจากตัว แล้วก็ทำสำเร็จซักทีกับสคริปภาษาญี่ปุ่น ที่จะเอาไปกึ่งอ่านกึ่งพรีเซนต์ให้ท่านอาจารย์ฟังเย็นวันนี้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไฟลนก้นรึเปล่าอ่ะนะ ก็จะรวบรวมกำลังเฮือกสุดท้ายไปสู้รบปรมมือกับอาจารย์ที่จะมารุมเราในวันนี้ แล้วเราก็จะเป็นไทแล้ว...ว มีเรื่องเล่ามากมายที่อยากจะเล่าแต่ยังไม่ได้เล่า ไว้เจอกันใหม่หลังจากเย็นวันนี้ละกัน
โค้งสุดท้ายสำหรับการเรียนปริญญาโท... ขอกำลังใจทุกๆคนให้เราผ่านพ้นไปได้ด้วยดีด้วยนะ...
ไปนอนก่อนล่ะ
5 comments:
โย่ โค้งสุดท้าย แล้ว สู้ๆๆ
ไม่ต้องเครียดมากเน้อ
マイの気持ちが分かるから、いつでもマイの見方だよ！
取りあえず、ゆっくりと休んででね。
いつでも応援しているよ。：）
มาอวยพรช้าไปแล้วมั้ง
แต่ขอให้พี่ใหม่โชคดีค่ะ
อารายที่ผ่านไปแล้วทำให้คิดมากก็ลืมๆไปเหอะเน๊อะ
ไปเที่ยวให้สนุกกันดีหว่า เย้~
โอย.. ซาบซึ้ง.. จริงๆ ขอบคุณมากๆ
江がまだここに来るのかな。本当に本当にありがとうよ。いろんなことをしてくれて、言い切れないんだよ。今日のことは私にとってこの2年間の最低だったけど、それ以外を考えてみれば、別に悪いと思わなくなったの。なぜかというと、皆が私のことを応援してくれるじゃないですか。それを感じて、感動してしまったの。江にも心配かけてごめんな。明日元気を出そうと約束します。またありがとう～。
Post a Comment