Done!

Finally, I'm done with schooling!! =)


new graduates


with mom and dad



Thanks everyone for all the help and encouragement in getting me through my final stage of schooling :) More photos will be uploaded soon after I have some free time from traveling and packing! =P

UPDATE อาการป่วย #2 + บ่นเล็กๆน้อยๆ

ผ่านไป 5 วันจากการอัพเดทครั้งที่แล้ว...

อาการป่วยโดยรวมดีขึ้นมากกกกกกกกกก มีจังหวะที่รู้สึกเหมือนจะหายเป็นปกติแล้วหลายที แต่.... มันไม่หายขาดซักทีวุ้ย เนื่องจากมีภาระหน้าที่ประกอบกับความอยากอาหารที่กลับมาอยู่ในระดับปกติ หรืออาจจะมากกว่าปกตินิดหน่อย เลยทำให้ต้องลากสังขารออกไปหาอะไรอร่อยๆกินอยู่เป็นระยะๆ

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาก็นอนเอาแรง เสียงก็เริ่มกลับคืนมาบ้างแล้ว ก็ค่อยๆชิวเลยทีเดียว แต่นะคะ... ความซวยไม่เข้าใครออกใคร เพราะว่าประมาณ 4 โมงครึ่งอาจารย์โทรเข้ามือถือ บอกว่า "ใหม่ซัง... ยังไม่ได้ไปเอาเอกสารสรุปผลการวิจัยของปีนี้ใช่มั้ย... มันเดดไลน์เย็นนี้นะ รีบๆไปเอาแล้วส่งด้วย" ตึง!!!! โห.... อาจารย์... (จริงๆต้องโห.. ออฟฟิศ... เพราะว่าออฟฟิศคงเพิ่งโทรไปบอกอาจารย์) โทรมาบอกตอน 4 โมงครึ่ง ได้ข่าวว่าออฟฟิศปิด 5 โมง!!! OMG!!! ลืมป่วยไปชั่วขณะ รีบเปลี่ยนชุดด้วยอัตราเร็วแสงแล้วปั่นจักรยานไปโรงเรียนทันที เราใส่แมสปิดหน้า ปิดปากไปด้วย เพราะว่ายังมีไอและ มีน้ำมูก น้ำตาเล็กน้อย เสียงก็ยิ่งไม่ค่อยมีอยู่ เมื่อไปถึงออฟฟิศก็เอาสังขารคนป่วยไปเรียกคะแนนสงสารนิดนึง รับเอกสารมาแล้วก็ขอโทษขอโพยเค้าที่ไม่ได้มาเอาเอกสาร

จริงๆเราว่าเราอ่านประกาศดีแล้วนะว่าเราไม่ต้องมีเอกสารอะไรต้องส่ง แต่ก็นะ... คงเข้าใจผิดไปเอง ระบบญี่ปุ่นนี่มันขั้นตอนเยอะเวอร์ๆ แล้วชอบให้เราต้องทำอะไรเผื่อๆไว้ อย่างคนที่เรียนอยู่เอกปี 3 มันจะมีทางไปได้หลายทางหลังครบสามปี บางคนอยู่ต่อทำ over doctor ก็มีสถานภาพเป็นนักเรียนไป บางคนลาออกไปทำงาน แต่ได้รักษาสถานภาพ ph.d. candidate บางคนก็เรียนจบพอดี ก็ลาออกจากความเป็นนักเรียน ทีนี้ตราบใดที่มันยังไม่ถึงวันที่มีประชุมอาจารย์ ถึงแม้ว่าเราจะดีเฟนด์อะไรทุกอย่างจบไปแล้ว มันยังไม่มีลายลักษณ์อักษรมาว่านักเรียนคนนี้เรียนจบจริงๆ เค้าก็จะบังคับให้เราต้องกรอกเอกสารทุกอย่างเผื่อไว้สำหรับทุกๆกรณี แล้วพอถึงเวลาที่ต้องใช้เอกสาร ทางคณะเค้าก็จะไปเลือกเองว่าเค้าจะใช้เอกสารชุดไหนของเรา อะไรไม่ใช้ก็คงทิ้งไปละมั้ง

กรณีนี้ก็คล้่ายๆกัน ตอนที่ส่งธีสิสไปเมื่อปลายปีที่แล้วเนี่ยะ มันก็บังคับให้ส่งบทสรุปงานวิจัยของเรา สรุปผลงานตลอด 3 ปีที่ผ่านมาว่าไปพรีเซนต์ที่งานประชุมไหนมั่ง ตีพิมพ์อะไรไปที่ไหนมั่ง ฯลฯ เอกสารพวกนี้มันก็ควรจะใช้เป็นเอกสารแสดงแทนได้ว่าเราได้ทำอะไรไปตลอด 3 ปีที่ผ่านมา แต่ไม่นะคะ... แบบฟอร์มหน้าตาไม่เหมือนกัน ทำให้เรายังต้องมาเขียนซ้ำอีกทีใส่ในฟอร์มที่เค้ามีให้ เลยกลายเป็นว่าเราต้องมาทำงานซ้ำๆซ้อนๆ

เจ้าหน้าที่มีการบอกด้วยว่าจริงๆมันเดดไลน์ไปเมื่อวันก่อนหน้านั้น (ไม่ใช่วันที่เราไปเอาเอกสาร) แล้วก็บอกว่านักเรียนทุกคนจำเป็นต้องเขียนแบบฟอร์มนี้ ถ้ายูไม่มีเอกสารนี้ ถึงจะดีเฟนด์จบไปแล้วก็ไม่มีสิทธิ์ทำเรื่องร้องจบเหมือนกัน.... ฮั่นแน่.... มีขู่เราด้วยวุ้ย... เจ๊ที่ออฟฟิศแกก็แจกเอกสารเรามาหลายใบ ทั้งใบสรุปงานวิจัยของปีนี้ แล้วก็สรุปรวมทั้ง 3 ปี บวกกับเอกสารทำเรื่องพักการเรียนสำหรับพวกที่ไม่ได้ส่งธีสิสด้วยนะ... เออ แหน่ะ... ทำตรูงงหลายซ้ำหลายซ้อนมาก ... แถมไม่มีวิธีการเขียนให้ด้วยว่าไอ้ฟอร์มพักการเรียนนี่ควรจะกรอกยังไง เล่นเอางงซะ (เราก็ยังคงคิดอยู่ดีว่า.... แล้วทำไมต้องเอาให้เรากรอกตั้งแต่ต้นด้วยยยยยยยยยย... ตรูไม่เข้าใจจริงๆๆๆๆๆ แต่นะ... ด้วยความเข้าใจในการทำงานของคนญี่ปุ่น ถามไปก็ไม่ได้คำตอบ รังแต่จะเกิดปัญหาที่ไม่จำเป็น ก็เลยคิดว่าเค้าให้ทำอะไรก็ทำๆไปเหอะ จะเข้าใจไม่เข้าใจช่างมัน ไม่ได้หนักหนาอะไร)

สุดท้ายจนตรอกด้วยเวลาที่มี... ก็เลยไม่ซักไซ้เรื่องเอกสารมาก วิ่งกลับห้องแล๊ปแล้วก็เอาไอ้ abstract ธีสิสที่เคยส่งไปนี่แหล่ะมาปรับๆเปลี่ยนๆ เขียนสรุปให้เค้า 3 หน้าภาษาญี่ปุ่น ทำเวลาได้ภายในประมาณ 1 ชม.เกือบครึ่ง แล้วก็วิ่งไปเอาลายเซ็นต์และฮังโกะ (ตราประทับชื่อ) ของอาจารย์ที่ปรึกษา แล้วก็วิ่งไปส่งที่ออฟฟิศตอนราวๆ 6 โมง ออฟฟิศปิดแล้ว ต้องไปเคาะประตูหลังส่งเอา.. คิดดู... เลยจำเป็นต้องหายป่วยไปชั่วขณะ... กลับบ้านนอนตายเลย...

กลับมาเรื่องอาการป่วย.... ก็นี่แหล่ะ ดีๆแย่ๆสลับๆกันไป แต่อยู่ในแนวโน้มที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ก็เหลือแค่เสียงที่ยังแหบๆ มีไอแห้งๆนานๆที ไข้ไม่มีแล้ว น้ำมูกน้ำตาไม่มีแล้ว คอหายเจ็บเป็นปลิดทิ้ง มีปวดหัวนิดหน่อยวันนี้ เพราะว่าอากาศมันหนาวบาดมากกกกกก ... ด้วยเหตุนี้... พรุ่งนี้จากเดิมที่เคยมีกำหนดแข่งยิงธนูก็เลยขอถอนตัวไปซะเลย แรงจะยิงธนูมันก็พอมีนะ... แต่ตอนยิงมันใส่เสื้อกันหนาวไม่ได้ ใส่ได้แต่ uniform แล้วหนาวแบบนี้ คิดว่าร่างกายยังสู้ไม่ได้แน่นอน เลยต้องขอบาย.... ไว้ไปล้างมืออีกทีวันที่ 28 มี.ค. ส่งท้ายก่อนกลับเมืองไทยละกัน...

กองทัพต้องเดินด้วยท้อง

หลังจากตรากตรำในการเขียนธีสิสช่วงส่งท้ายปีเก่า ทำให้น้ำหนักที่สั่งสมมาตลอด 2 ร้อน 2 หนาว ที่ผ่านมานั้นหายวั๊บไปกับตา.. (ใครจะเชื่อว่าลดไป 4 กิโลฯ ในเวลา 2 เดือน... แบบไม่รู้ตัว!!) ตอนนี้เริ่มกลับมากินดีเหมือนเดิมละ น้ำหนักที่เคยหายไปก็คงจะกลับมาหาในไม่ช้า ... อันนี้ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจดีนะ...

รู้แต่ว่า... วันนี้ได้กินข้าวมันไก่ของอร่อยที่ไม่ได้ทำมานานมากๆละ.... อาหารอะไร๊... ทำง่ายๆ แต่อิ่มหมีพีมัน สารอาหารครบถ้วน


วิธีทำ.. (สูตรพื้นฐาน)
ไก่และข้าว
1. ต้มไก่ให้สุกและเนื้อไม่แข็ง ใส่เกลือนิดนึง
2. เอาน้ำต้มไก่ไปหุงข้าว - หุงเหมือนหุงข้าวสวยปกติ ถ้ามันจากน้ำซุปไก่น้อย ใส่น้ำมันพืชเติมเข้าไปตอนหุงได้
3. ระหว่างรอข้าวสุกก็หั่นไก่เป็นชิ้นๆ (หั่นแตงกวารอไปด้วย)

น้ำจิ้มข้าวมันไก่
1. เต้าเจี้ยวบด
2. ขิงสับละเอียด
3. พริกสดสับ
4. น้ำตาล
5. น้ำส้มสายชู
ให้เอา 1-5 มาผสมๆกัน แล้วชิมรส เป็นอันเสร็จ ... อันนี้ขออภัยที่ไม่มีปริมาณให้ เพราะบ้านนี้ใช้วิธีทำไปชิมไป

น้ำซุป
ก็เอาน้ำต้มไก่ที่เหลือมาปรุงรส ใส่น้ำปลา ถ้าชอบก็ต้มหัวไชเท้า หรือฟักก็ได้ อร่อยเหมือนกัน

-จบ-

สมอง.... และความจำ

สมองคนเราจำอะไรได้น้อยลงนี่.... เป็นเพราะอายุ... หรือ... ความขี้เกียจมากกว่ากัน???

เตรียมสไลด์สำหรับจะดีเฟนด์วันจันทร์นี้เสร็จแล้ว ตรวจทานการใช้ภาษาญี่ปุ่นแล้ว (ได้รับอภินันทนาการจากรุ่นน้องสุดที่เลิฟตรวจให้) แถมเขียนสคริปต์เตรียมตัวท่องไว้อย่างดี

.... แต่ ....

จนบัดนี้แล้วยังจำไม่ได้เล้ยยยยยยย (-.-') ฮ้วยยยยยยย.........

ส่วนนึงนี่รู้ว่าเป็นเพราะว่าขี้เกียจท่อง... แต่ไหง๋พอจะท่องแล้วกลับจำไม่ค่อยได้แฮะ?!?!

พิมพ์สคริปต์ไว้ 5 หน้า ใช้ฟ้อนต์ตัวใหญ่ๆหน่อย จะได้เหลือบแล้วเห็นตอนจำไม่ได้... ตอนนี้จัดการ input ใส่สมองไปแล้ว 3 หน้าเต็มๆ ก็รวม 60% เหลืออีก 40% ใส่แล้วมันคอยจะล้นออกทุกทีเลยวุ้ย...

เฮ้อ.... เรียนจะจบนี่ยังต้องเหนื่อยถึงเฮือกสุดท้ายยยยยยย

งานเข้าเต็มๆ

แดง (และน้ำเงิน) เถือกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!
OMG!!!!! เปเปอร์ที่กำลังจะถูกตีพิมพ์มันหน้าตาเป็นอย่างนี้เหรอเนี่ยะ?? ทำงาน proof-read เปเปอร์ชาวบ้านมาก็เยอะ... พอเปเปอร์ตัวเองโดนแก้บ้าง ถึงขึ้นกับอึ้งกิมกี่เลยทีเดียว คนแก้คนนี้เค้าแก้ละเอียดมากกกก ไอ้ที่แดงนี่ไม่ใช่แก้แกรมม่านะ... แต่แก้สไตล์การเขียน ก็เพิ่งเคยเจออ่ะว่าเวลาเค้า proof-read เปเปอร์ เค้าแก้ซะจนมันเกือบไม่ใช่เปเปอร์เราแหน่ะ (ไม่กล้าเอาไปให้เพื่อนที่ proofread ให้เรามาก่อนหน้านี้ดูเลยทีเดียว... คงตกใจไปตามๆกัน) แถมแก้ไปแก้มา ความหมายเปลี่ยนอีกต่างหาก ต้องมาคอยนั่งไล่ดูว่าเค้าแก้จนความหมายเปลี่ยนไปกี่ที่... งานหนักขึ้นทีเดียว... เฮ้อออออออออ

ACKNOWLEDGMENT

FINALLY!!!! I submitted my work!!!!!!!! Whoo hoo~~~. Yippee~~~~.
But the work wouldn't have been completed without these people.
Please allow me to take this opportunity to thank them all. THANK YOU!!!!

*******

Many people have made it possible for me to complete this dissertation. First of all, I would like to express my deepest gratitude to my academic advisors, Professor Koichiro Hioki and Professor Naoki Wakabayashi for their invaluable guidance and unfailing support throughout the academic years of my graduate course. I am especially indebted to Associate Professor Yoshiaki Takao (Tokyo Metropolitan University) and Assistant Professor Yingyan Wang for their kind assistance, immeasurable guidance, and support in innumerable ways.

I am also grateful for all of the comments, suggestions, and critiques from the professors of Kyoto University, namely Associate Professor Takashi Hikino, Associate Professor Yasuo Sugiyama, Professor Akira Takeishi, as well as other researchers who participated in the 5th Asia Academy of Management, the 2008 National Conference of the Academic Association for Organizational Science, and all the other conferences where I have presented bits and parts of this dissertation. Their contribution has helped greatly in paving the direction of this dissertation.

My gratefulness is extended to more than 700 participants of the case study and questionnaire survey, the questionnaire pilot testers, as well as those who helped me to find the way and connections into conducting the empirical research used in this dissertation. Although the limited space provided and my promise to keep all information confidential do not permit me to thank them individually, their kind help deeply touches my heart. I am also grateful for the help of Associate Professor Sununta Siengthai (Asian Institute of Technology) and Ajarn Decha Dechawatanapaisal (Chulalongkorn University) on the questionnaire design and construction guidance. A special thanks is extended to my friends Nattajak Pitakpuvadon for sponsoring the printing of the questionnaire forms, Parichart Sitijitawat for driving me to one of the survey sites, P’Tid and Ping for helping me with the labor work of packing and repacking the questionnaires, and Chalermrat Chantaradecha (doctoral student at Srinakarinwirot University) for being my SEM encyclopedia. Thanks also to Gerhard Mels (Scientific Software International, Inc.) for his prompt assistance when I encountered problems with the LISREL software.

This dissertation could never have been completed without my super proofreaders, Chi-Wei Chang and Mary Rose Saratan Guzman. I am deeply touched by their enduring friendship and dedication. I am also grateful to Ryuichi Nakamoto, my kohai at Kyoto University, for always helping with either translating or checking my Japanese writing. However, all mistakes in this dissertation are of my own and mine alone.

Even though circumstances do not permit me to complete this dissertation with Japanese enterprises, I would like to thank Shigeyuki Kitani and other staff at Kyocera Corp. for their warm welcome and assistance throughout my time spent at the Kyocera Research Center.

I would also like to gratefully acknowledge the Japan Foundation, AsiaSEED Institute, the AYF Program, as well as the Japanese Government (Monbukagakusho, MEXT) for their financial support throughout my graduate study and the preparation course prior to this.

Completing a graduate degree is not an easy task. I would like to thank all of my friends from Chitralada School, Thammasat University, the AYF Program, the Thai Student Association in Japan, as well as those in Thailand and other parts of the world where our paths have crossed. Their friendship and encouragement were what got me through the rough times during my graduate study.

I am thankful also for all my senpai and kohai at Kyoto University (I am glad to be a part of the Kyodai family!), my labmates especially Sovannroeun Samreth, and my Thai and foreign friends in Kyoto. I wish I could thank you all individually. My time at Kyoto University would not have been this enjoyable without the kindness of Assistant Professor Mami Katagawa, Associate Professor Tetsuya Kirihata, Associate Professor Hiroyuki Matsui, the staff of the Graduate School of Management, and the members of Katagawa-Gumi! The list would not be complete if I did not mention all of my senseis and friends from Toryokai Kyudo Club. Although it has only been one year since I started practicing Kyudo, I am forever thankful for everyone’s friendship and support. You have made my stay in Japan very memorable!

Finally, I would like to extend my deepest gratitude to my beloved family. I am eternally grateful to my father and mother, Tavisak and Sumon Pruksapong, for their unconditional love and enduring support. I am indebted to my older sister and her husband, Matana Pruksapong and Jes Kettratad, for their encouragement and shared experience in the Ph.D. program. Also, I am grateful to my little sister, Suthapa Pruksapong, my aunties, and the memory of my grandparents for their never-ending love and encouragement. Thank you for believing in me. Without them, I could never have come this far.

Coming another step closer!!

My gosh!! What a day today!!! I'm sooooooooooooo exhausted!!!!

Last minute correction made me have to run back and forth between my house and Kinkos (where I got the booklets made). One trip takes roughly 15 minutes on a scooter ride.

I first went there around 1 p.m. And they made me do the copies by myself!!! Erg!! Then I had a bit of troubles with the cover design. -"-




When I thought everything was done... I came home... checked emails... and there we go, the emails I had been waiting since the morning. Final corrections!!! How fun! So I had to quickly redo some parts, ran back to Kinkos and made sure everything was in the right order. I recommend those who need to get your dissertation bookbinding, go to the shop after the usual office hours. Obviously, when there were lots of customers during the day, you don't get that good of a service. I could feel the difference when I went back in the evening (around 7 p.m.).



Finally, I went back there again for the 3rd time to pick up the finished work at 2 a.m.!! =P The shop open 24-7... that's why.

So here's another progress. Now I only have to wait for the office to open in the morning to hand them in... then I can enjoy my Chistmas and the New Year! ;-)





*** MERRY CHRISTMAS, everyone!! ***

Coming Close!!!!

It's coming close!!!!!!!!!!!!!!!!!

I still remember the first day I found out about my dissertation deadline. That was October 1. Since then, the clock that I set on my homepage keeps counting down the days, hours, minutes, and seconds I have left until the deadline is here. When it came down to one-digit days left, I was still worrying if I would still be able to make it.


But hey.... I still have nearly 2 days now... and "Look, what I have!!!" Everything is printed out!!!!!!! Whoo~~ hoo~~~~.... SOOOOO HAPPYYYYY!!!


Thanks N'KeeKee for letting me use the printer at your lab. (The printer at my lab didn't properly work today -"-) Sorry to have to drag you back to school at midnight na!!! And thank you for a warm cocoa drink duay~~. Naruk tee sood leay!!!


I decided to wait until the morning of Christmas Eve to go get this dissertation made into booklets. It probably wouldn't hurt to wait for one last comment from one of the professors before I drop this dissertation at Kinkos. They said it will take less than a day for them to make a few copies of booklets.



OMG!!! I look awful!!!!!!!! My panda eyes are so obvious!!!!!
I hope I don't oversleep tomorrow morning, or else everything will be screwed!! =P

flowers

Thanks N'Donut for delivering the flowers na! I put them in a little flower basket at my lab already. Mind me for not having any flower decoration skill. This is all I can do!! =P Flowers indeed refresh my work station!!


so meesy -"-

จะทำได้มั้ย???

ตอนนี้อยู่ในช่วงโค้งสุดท้ายของการเรียน...... อีกเก้าวันจะถึงกำหนดส่งเล่ม.... ยังมีอะไรต้องทำอีกหลายอย่าง..... เริ่มสงสัยตัวเองว่าชั้นจะทำเสร็จมั้ยเนี่ยะ?????????????

How to Write a Ph.D. Dissertation

How to Write a Ph.D. Dissertation
E. Robert Schulman and C. Virginia Cox
Charlottesville, Virginia

Abstract
In this paper we demonstrate that writing a Ph.D. dissertation can have
many benefits. Not only do you obtain extensive typesetting experience,
but afterwards you can have your frequent-flyer literature addressed to
"Dr. Your Name."



Chapter I: Introduction
Ph.D. dissertations (e.g., Schulman 1995a; Cox 1995) are commonly believed to be comprehensive compendiums of the original research done by a graduate student in partial fulfillment of the requirements for the degree of Doctor of Philosophy.² In reality, the Ph.D. thesis is usually a number of disparate chapters whose most important feature is not the thoroughness of the experimental description but rather the width of the margins. In this paper, the second article in a series on scientific writing that began with Schulman (1996a), we will discuss the phenomenon of the Ph.D. thesis.


Chapter II: Preparing to Write
There comes a time in the life of every graduate student when she or he realizes that another two years of graduate school cannot be endured. Even though a year spent writing your thesis will be filled with frustration and angst, it will end up being worth it in order to escape school forever.

Remember the following phrase: "No one will ever read your thesis.'' You'll hear this phrase a number of times as you finish up, and it's vitally important that you believe it to be true. The phrase is important because without it you would be tempted to work on your thesis until everything is perfect, and you would never finish.
Say "It's good enough for the thesis" to yourself several times a day. Tell yourself that you'll correct all the mistakes when you turn the various chapters into independent scientific papers, even though this won't happen (see Schulman 1996a and references therein).

Chapter III: Your Thesis Committee
Your thesis committee should consist of between four and nine researchers in and outside of your field. Each committee member has a specific duty.
Your thesis advisor has the most important job: to reassure you that you don't have to do many of the things you're positive you should do. She or he will likely say, ``It's good enough for the thesis'' fairly often.
You also need one committee member who will insist on more mathematical rigor, one who will demand that the thesis be made more concise by getting rid of all that irrelevant math, and two or three to say that you should do all the things your thesis advisor told you didn't need to be done.
There should also be at least one committee member who will never read the thesis, and who will therefore ask only general questions at your thesis defense. The other graduate students who attend your defense will often bet on which professors read your thesis. Be prepared to determine the winner (note that it is not considered sporting to participate in this game yourself).
Try to set a defense date early so as to give your committee ample time to schedule conferences, vacations, and/or elective surgery for that day.

Chapter IV: Producing the Thesis
Legend has it that doctoral students in ancient times used to produce their dissertations using a device called a "typewriter." While there is some archeological evidence for typewriter use in the past, many researchers doubt the plausibility of such claims (e.g. Schulman 1995a).
These days, dissertations are produced using word processing programs such as Word or Word Perfect, or computer typesetting systems such as TeX or LaTeX. The former will give you practice in drawing by hand all the symbols that aren't supported, while with the latter you have the opportunity to craft new typesetting definitions to satisfy your university's dissertation policies. For example,

\long\def\printfrontnonchapter{\vfil\eject \rightpage\null\vskip 1in \centerline{{\bf \Uppercase{\frontnonchapterheader}}}\vskip 22pt plus 73pt \relax\bigskip\setwidespacing \frontnonchaptertext\par} (Jerius 1992).

Be sure not to choose the wrong method of producing your thesis.

Chapter V: Writing the Thesis
The Ph.D. thesis usually begins with a pithy quote, after which there will sometimes be a dedication to one's parents, life partner, and/or pet tapir.
Following this is probably the most important part of the dissertation: the acknowledgments section. This is the only section that everyone who picks up your thesis will read. They will happen upon your dissertation in the library and flip through the first few pages, looking for a juicy acknowledgments section. This is your chance to make obscure references to secret loves, damn various faculty members with faint praise, or be very mysterious by having no acknowledgments section at all so that everyone wonders what you're hiding.
After the awknowledments should be the various tables of contents, denoting the page numbers on which the reader may find every section, subsection, subsubsection, figure, table, appendix, footnote, and semicolon in the thesis.
Next comes the first thesis chapter, the introduction, which is judged on the basis of how far back in the past you start. Although the introduction is supposed to enable someone with no knowledge of your field to read and understand your thesis, this is an impossible goal. Instead, simply reference sources such as Rontgen (1896), Galileo (1610), Aristotle (-350), or other similarly ancient researchers. The idea to get across is that your work, being based on the work of great scientists of the past, must be truly worthwhile. Even though these works have little to do with your research, your committee isn't going to look up the references.
After the introduction come chapters that describe what you did, where you did it, when you did it, why you did it, and how much more work has to be done before you can obtain definitive results. This last point is usually discussed in the concluding chapter.

Chapter VI: The Thesis Defense
Remember those dreams you used to have about going to class and finding out that there was a big test that day for which you hadn't studied? The thesis defense is worse, because you find out that although you studied very hard, you didn't study the right things.
Your committee members aren't going to waste their time asking you about your research, because you know more about that than anyone else in the world. Instead, they will ask questions that are really about their research or--if they are in a particularly punchy mood--about fundamental mathematics.
The fun part is that at most universities the first part of your defense is open to the public, so that your parents will probably want to come and videotape the event.

Chapter VII: Rewriting
Your thesis defense was tough, but you survived. Your committee members have signed a piece of paper saying that they are satisfied with your dissertation as long as your thesis advisor is happy with the revisions you make. Don't fall into the trap of trying to make everything perfect! Remember the phrase from Chapter II, "No one will ever read your thesis."
Once your advisor is happy with the revisions, take one unbound, unperforated, paginated copy of your dissertation, two copies of your abstract, one extra copy of your title page, the signed evaluation forms from your committee members in a sealed, notarized envelope, the receipt proving your payment of the Thesis Publication Fee, your diploma application, and proof of your doctoral candidacy enrollment to the Bureaucratic Office of Records, Education, and Dissertations (your requirements may vary; void where prohibited).
The folks at BORED will take a ruler to every page in your thesis, making sure that all the margins are correct and insisting that you go back and redo them if even one page is wrong.

Chapter VIII: Distributing Your Thesis
You've passed the format check, and it's time to make a hundred copies of your thesis and distribute them to departmental libraries all over the world so that everyone in your field can read it. Your advisor should pay for the photocopying and postage (see Schulman & Cox 1997 for a detailed justification).
Try not to think of all the errors lurking in your thesis as you address the envelopes to Professor Famous or Doctor Influential. You want to publicize your dissertation as much as possible so that prospective employers will at least have heard your name.
Some journals will publish brief summaries of your dissertation (e.g. Schulman 1995b; Schulman 1996b), but be warned that these journals may want you to format your summary quite specifically. The requirements for the mini-Annals of Improbable Research are particularly restrictive; it can be difficult to summarize five years of work in five lines of text.

Chapter IX: Conclusion
Congratulations, Doctor! You've escaped from graduate school and can now have your frequent-flyer literature addressed to Dr. Your Name, complain when forms only list Mr/Ms/Mrs, and smirk when surgeons whine about all the people with academic doctorates who are making the title meaningless for medical doctors. Go out and make the world a better place.



Bibliography

* Aristotle, -350, On The Heavens, Athens, Greece.
* Cox, C. V. 1995, Ph.D. thesis, University of Michigan.
* Galilei, G. 1610, Sidereus Nuncius, Venice, Italy.
* Jerius, D. H. 1992, Ph.D. thesis, University of Michigan.
* Kaplan, J. M. 1996, Ph.D. thesis, Stanford University.
* Rontgen, W. C. 1896, Nature, 53, 274.
* Schulman, E. R. 1995a, Ph.D. thesis, University of Michigan.
* Schulman, E. 1995b, mini-Annals of Improbable Research, 1995-08, 4.
* Schulman, E. R. 1996a, Annals of Improbable Research, Vol. 2, No. 5, 8.
* Schulman, E. 1996b, Publications of the Astronomical Society of the Pacific, 108, 460.
* Schulman. E. R. & Cox, C. V. 1997, Annals of Improbable Research, Vol. 3, No. 5, 8.

Notes
1. There is no note 1.
2. One does not actually need to include any philosophy in the thesis unless one is getting a Doctorate of Philosophy in philosophy, and even in that case the philosophical component can be minimized (e.g., Kaplan 1996).

*******
Source: http://members.verizon.net/~vze3fs8i/air/airphd.html

(And I really wondered if there's such a publication. THERE ACTUALLY IS (and even on sell at Amazon.com!!!) The motto of Improbable Research is "Research that makes people LAUGH and then THINK". I think they have succeed cuz I was really laughing (and thinking...) reading this. =P)

Life as a Postdoc

Amidst the political mess, here is something to bright up your day. (Well, it may have a reverse effect for the postdocs!! =P)





credit: www.phdcomics.com

P.S. After 3.5 years of owning this blog, there are more than 30,000 access to my home now!! Thank you everyone for keeping up with my life. Stay in touch!!!! :)

เสร็จไปอีกหนึ่ง....

และแล้วโรงงานก็ผลิตเปเปอร์ออกมาได้อีก 1 อันเมื่อสิ้นวันนี้... นาฬิกาตีเที่ยงคืนพอดีเป๊งๆๆๆ
รวมสิริเวลา 1 เดือนพอดิบพอดีตั้งแต่จรดปากกาเริ่มเขียน แต่ทิ้งร้างการผลิตเปเปอร์มา 1 เดือนกับอีก 18 วัน (ก่อนไปโอกินาว่า) ควรจะดีใจ... แต่... ทำไมไม่ค่อยดีใจเท่าไหร่... พรุ่งนี้โรงงานไม่ได้หยุด.. ต้องผลิตเปเปอร์ต่อไป... คราวนี้ผลมีอยู่แล้ว เขียนอย่างเดียวดูดิ๊มันจะใช้เวลาขนาดไหน...

สาธุ.. ขอให้โปรแกรมกลับบ้านต้นเดือนธันวาฯ ไม่โดนล่ม... โรงงานจะตั้งใจผลิตเปเปอร์ให้ได้ก่อนกลับบ้านนนนน

ป.ล. สุขสันต์วันเกิดคุณแม่ที่ร้ากกกกนะคะ (27 พ.ย.)
ป.ล. ขอให้สนามบินเปิด... หรือถ้าไม่เปิดก็ขอให้มีไฟลท์ไปลงอู่ตะเภาได้ พี่ใหญ่จะได้ถึงบ้านซักที (น่าจะมาติดอยู่ญี่ปุ่นแทนที่จะไปติดที่ฮ่องกงเน๊อะ..)

Missing home...

It feels a bit weird to just feeling a bit homesick now. Being away from home and living abroad on and off has been part of my life since I was really young. My friends gave up seeing me off at the airport for a long time. And the common questions I often hear from them were always something like "so where are you now?" or "when will you come back?"

It never seems that I have stayed longer than a year or two at home without being somewhere inbetween. But I have always coped with it well. Maybe most of the times away from home were just for short-term, never longer than a year? Maybe I was always excited and opened to explore new things? Maybe I was very focused on achieving those short-time goals?

This time.... it has just been toooooo long. Nearly five years in Japan, and one additional year in Malaysia, all happened consecutively somehow exhausted my spirit. Maybe because the ultimate goal for my 6 years away from home is just landing only a few months ahead and I started to feel that it has been taking too much out of me that I want to simply escape? Maybe I have had enough of the time thinking alone here? Maybe I've just been too used to my current surroundings? Maybe I need a change? Or maybe I just went insane for sake of it? =P

A lot of times I really wish I have magic powers so I can cast spells on my work and that everything will be done when I wake up the next morning! But nah.... that's never ever gonna happen. (really too bad! *sob *sob) So... life must go on. I'll keep putting in the best efforts to get the best work out for a good memoir of a ph.d. study. Two more months to go with research life, a few more for the defense, then, it will be a time to say goodbye to this nearly unbearable school environment.

And.... I will be home at last!!!!!!

Miss you a lot, mom and dad!!

Deadline

Life in graduate school often has to deal with sudden notice of new deadlines. (I'm sure working people are the same though.) Anyways.... my deadline for the dissertation is now set at December 25, 2008, the Christmas!!!!

I feel a bit betrayed though.... cuz usually we have until the end of January to get things done. Now it's moved up ONE WHOLE MONTH!!!! ARGH!!!!!!!!!!!!! And they just told us now?????? Grrrrrrrrrrrrrr!!!!!!

Oh well... that's something we cannot do anything for. If life needs to be treated that way, it will. I will look forward to more ski trips during the post-thesis submission, then! =P

the Ph.D. life #2

again... from phdcomics.com

I don't think there is an episode on youtube just yet, but here we are the one with facebook.


|
|
V
and card games

|
|
V

|
|
V

2 อาทิตย์แห่งความทรหด

หลังจากที่หนีโรงเรียนไปรับงานพิเศษช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา หลังจากนั้นจนถึงวันนี้ ระยะเวลาประมาณ 2 อาทิตย์ ไม่น่าเชื่อ... เสกงานขึ้นมาได้ชิ้นนึง ถึงแม้จะเป็นงานที่สุดท้ายแล้วจะไม่ได้ใช้กับวิทยานิพนธ์ป.เอกก็ตาม... แต่ทำงานเสร็จครั้งนี้แล้วรู้สึกราวกับได้ปลดแอก (หมายความว่าจะได้จบสิ้นกันเสียที... งานวิจัยเรื่องเคียวเซร่าเนี่ยะ... จะได้ไปทำอย่างอื่นที่มันได้ใช้มั่ง)

ใน 2 อาทิตย์ พรีเซนต์ไป 2 ที เขียน abstract เสร็จ 1 ชิ้น สำหรับงานประชุมที่จะถึงในเดือนหน้า เป็นงานประชุมวิชาการของสายบริหารจัดการที่มีชื่อเสียงที่สุดในญี่ปุ่น ครูบาอาจารย์และนักเรียนในสายบริหารจะมารวมตัวกัน ฟังแล้วสยิว งานนี้พรีเซนต์ 15 นาที กับต้องส่ง abstract อีก 4 หน้า ภาษาญี่ปุ่นล้วนๆ ตรูจะตาย...ย คิดแล้วก็นับถือเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆที่เค้าต้องทำงานเป็นภาษาญี่ปุ่น มีเพื่อนต้องเขียนวิทยานิพนธ์เป็นภาษาญี่ปุ่น ลำพังเราเขียน abstract แค่ไม่กี่หน้ายังแทบแย่ อาจารย์ตรวจกลับมาให้มีแต่รอยปากกาแดงเถือก -"- ขืนต้องเขียนทั้งเล่มเป็นภาษาญี่ปุ่นนี่ สงสัยจะตายสถานเดียว

ต้องปั่นงานส่งอย่างนี้ ผลสุดท้ายกลายเป็นว่าแทบจะต้องนอนเฝ้าห้องทำงานซะหลายคืน กว่าจะได้กลับบ้านเกือบเช้าติดๆกันหลายวัน (นี่ล่ะ.. ที่มาว่าทำไมวันก่อนถึงเอาเพลง Bangkok Chillout มาลง...) วันนี้ส่งงานเสร็จ... หนีไปร้องเพลงระบายอารมณ์ซะเลย พรุ่งนี้กลับมาก็จะได้ทำตัวให้มันเข้ากับชีวิตประจำวันปกติๆกับเค้าบ้าง ว่าแล้วก็ไปนอนดีกว่า... ^^

ป.ล. ขอบคุณพี่เบิ้ล พี่หนาด้วย... ช่วยบริการน้ำและอาหารอยู่หลายมื้อ =) ขอให้งานเดินดี ไม่เครียดน้าาา... เพี้ยง...

Ph.D. life

I actually intended to post some of my Kyoto Tower photos in parallel to the blog about Tokyo Tower, but I keep forgetting to dig out the photos from my external hard disk at home. -"-

Anyways.... such a headache at school today. I know doing presentation in Japanese is a good challenge and a chance to improve the language proficiency, but reality? It's torturing! I can't seem to find appropriate phrases for what I want to express just yet. In the meantime, let's enjoy some reality from phdcomics.com!

only one is not enough....



and another one....