Oouchijyuku @ Fukushima

My second day uptown from Tokyo started off at Kinugawa Onsen and Tobu World Square. I drove further north on a local road later on that day in a hazy weather. It was the first time I rent a car and drove all alone and on my own in Japan. There was no snow in Kinugawa Onsen, but the land started to turn white as I approached closer and into Fukushima Prefecture. But still, this was not the usual amount of snow they get each year. (What? Global Warming again?)



Until I reached a more local street branching off from the main road when I started to climb up the mountains and see more piles of snow. I actually like it better with snow cuz the very last time I went to Gokayama, there wasn't much snow and I really wanted to see the local villages under the white roofs here at Oouchijyuku. But I paid a prize for that by not having a blue sky background! T__T)



Oouchijyuku 大内宿
(กลับโหมดมาเป็นภาษาไทยดีกว่าาาา)

Oouchi-jyuku นี่เป็นอารมณ์ประมาณหมู่บ้านโรงเตี๊ยมบนเนินภูเขา เนื่องจากมีทำเลที่ตั้งเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างเมืองปราสาท Aizu-wakamatsu 会津若松 ในเขตจังหวัดฟุคุชิม่า กับเมือง Imaichi 今市 ที่นิกโก้ (จังหวัดโทจิกิ) ที่เป็นแนวเส้นทางการเดินทางสำคัญตั้งแต่สมัยเอโด ใครเดินทางไปมาระหว่างเมืองนี้ก็จะต้องมาหยุดพักที่นี่

Sake Brewery


บ้านที่ Oouchi-jyuku ถึงแม้จะมีการมุงหลังคาด้วยวัสดุในพื้นที่คล้ายๆ Gassho Tsukuri ที่ชิรากาว่าโกและโกคะยาม่า แต่สถาปัตยกรรมก็ไม่เหมือนกัน บ้านที่นี่สร้างเรียงกันเป็นสองแถว หลังจะใหญ่เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาวๆ และไม่มีพื้นที่ราบให้ปลูกข้าวได้มากเท่าบ้านแบบ Gassho Tsukuri (เน้นหน้าที่การใช้งานเป็นโรงเตี๊ยมเป็นสำคัญ)


กองฟืน

รถทุกคันต้องจอดด้านนอกหมู่บ้าน แล้วก็เดินเท้าเข้าไปนิดเดียว แต่ว่าถนนเค้าไม่กำจัดหิมะหรือน้ำแข็งเลย ก็เดินกันบนหิมะดิบๆอย่างนั้น แถมอากาศมันร้อนนิดหน่อย หิมะละลายเลยเกิดอาการเฉอะแฉะเล็กน้อย ประกอบกับมีฝนตกปรอยๆเป็นระยะ แต่ก็ถือว่าสมใจ... เพราะอยากเห็นบรรยากาศบ้านแบบนี้ในหิมะ ถึงจะทุลักทุเลไม่น้อยก็ตาม เพราะคนถือกล้องถ่ายรูปอย่างเราก็ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ นอกจากถือร่มแล้วยังต้องห้ามลื่นห้ามล้มอีกต่างหาก ห้ามขาดสติ! =P




คนที่นี่ใจดี๊... ใจดี... สมแล้วที่เป็นคนในแถบชนบท... เป็นกันเองสุดๆ เห็นเราเดินคนเดียวก็ชวนคุยโน่นนี่ ชวนเรากินเหล้าอีกต่างหาก... (แต่กินไม่ด้ายยยยย... ต้องขับรถ... เดี๋ยวโดนจับจะไม่คุ้มกัน) คุยกันถูกคอไปหน่อย เลยได้สอยของที่ระลึกจากร้านเค้ามาสองสามชิ้น ^^


ใครว่าคนญี่ปุ่นไม่กินแมลง??

อาหารสำคัญของที่นี่ก็เหมือนอาหารบ้านป่าทั่วไปในญี่ปุ่นคือ "ผักป่า" "โซบะทำมือ" แล้วก็ "ปลาอิวาน่าย่าง" และ "เหล้าสาเก" ตอนที่เราไปถึงก็ล่วงเวลาอาหารกลางวันไปแล้วนิดหน่อย ก็เลยถือโอกาสชิมอาหารบ้านป่าของที่นี่ด้วย




ภายในร้านก็คล้ายๆบริเวณทานอาหารของ Gassho House ตรงที่มีบ่อขุดเอาไว้จุดไฟต้มน้ำ แล้วก็ย่างปลา แต่ว่าการจัดแบ่งภายในบ้านปรับเป็นร้านอาหารมากกว่า คือมีโต๊ะนั่งเรียงๆกันได้หลายโต๊ะทีเดียว เราได้ลองอาหารจานแนะนำ อันได้แก่ "โซบะใส่หัวไชเท้าบดและโมจิทอด おろしあげもちそば" ปกติเราไม่ชอบกินโมจิใส่ในโซบะแบบนี้นะ... แต่โมจิทอดของเค้าอร่อยดีจริงๆ ออกเค็มๆนิดๆ แล้วก็ไม่เหนียวจนเกินไป คนไทยอาจจะรู้สึกจืดไปนิด แต่เราอยู่ญี่ปุ่นมานาน ลิ้นเริ่มชินกับอาหารจืดซะละมั้ง... ตอนเราไปก็โชคดีจริงๆ มีทีมงานมาถ่ายรูปไปลงหนังสือมั้ง ทางร้านเค้าก็เลยปิ้งปลาอิวาน่าเอาไว้หลายตัว (เราเลยได้อานิสงส์ได้รูปกาน้ำพร้อมปลาหลายตัว.. หุหุ) พอเค้าถ่ายรูปกันเสร็จเจ้าของร้านก็เดินเอาปลาย่างมาให้ บอกว่าย่างไว้เยอะ.. เหลือ.. ถ้าไม่รังเกียจจะให้เป็น Service Menu อิฉันก็ไม่มีปฏิเสธ... ของชอบเลยปลาย่างนี่... กินกันพุงกาง ^^




กินเสร็จก็ออกเดินชมหมู่บ้านต่ออีกหน่อย ก็พบว่าหมู่บ้านมีศาลเจ้าด้วย! (เอ.. จะแปลกใจทำไม??)






เดินไปจนสุดทางก็จะเจอทางเดินแคบๆขึ้นภูเขา เค้าก็ทำบันไดไว้เป็นอย่างดี หากแต่เค้าไม่โกยหิมะออกจากบันได มันก็เลยเดินลำบากนิดนึง เดินสวนไม่ได้ ถ้าจะเดินขึ้นก็ต้องรอให้คนเดินลงให้หมดก่อน ส่วนถ้าจะเดินลงก็ต้องรอให้คนเดินขึ้นให้หมดก่อน แต่ก็เป็นจุดแนะนำให้เดินขึ้นไปชมภาพกว้างของหมู่บ้านนะ สวยๆ แต่เสียดายที่ฟ้าไม่ใส.. ไม่งั้นคงสวยกว่านี้อีก อ้อ... บนเขามีวัดด้วยค่ะ!

ทางเดินขึ้น
สุสาน
วัดบนเขา
เที่ยวคนเดียวก็มีรูปได้... ฮาาาา

แล้วฟ้าก็เริ่มเปิดนิดหน่อยตอนเราจะกลับ!!!!



นี่เป็นอีกที่ที่แนะนำ โดยเฉพาะถ้าชอบเที่ยวชนบท คุยกับคนบ้านๆ ใช้เวลาชิลๆ หมู่บ้านจริงๆขนาดไม่ใหญ่เลย แต่เราใช้เวลาอยู่ที่นั่นเกิน 2 ชั่วโมงครึ่ง! ถ้าไม่ใช่เพราะต้องรีบออกมาคืนรถ ก็อาจจะอยู่ที่นี่นานกว่านี้นะ =)