ขึ้นปีใหม่ด้วยความอาลัย

เพิ่งจะได้กลับเข้ากรุงเทพฯเมื่อคืนตอนค่ำๆหลังจากไปตะลอนๆมาซะหลายจังหวัด ก็ถือโอกาสขอสวัสดีปีใหม่ทุกๆคนด้วยเลย

ขึ้นปีใหม่ได้เพียงวันเดียวก็ต้องรับทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ หลังจากวันนั้น เปิดทีวีดูก็ได้เห็นข่าวและสกู๊ปเกี่ยวกับพระองค์ท่าน เห็นแล้วพาลให้หวนรำลึกถึงสมเด็จย่าเอามากๆ ทุกๆครั้งที่เห็นสมเด็จย่าก็มักจะเห็นสมเด็จพระพี่นางฯโดยเสด็จอยู่ด้วยตลอดเวลา  (ทรงเหมือนสมเด็จย่ามากๆในหลายๆอย่าง)
ภาพต่างๆเมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ก็สะท้อนให้เห็นถึงความรักระหว่างพระราชชนนี พระเชษฐภคินี และพระอนุชาทั้งสองพระองค์ได้เป็นอย่างดี





ในหลวงทรงเคยมีพระราชดำรัสถึงสมเด็จพระพี่นางฯ เมื่อครั้งเสด็จออก ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาร เมื่อวันที่ 4 ธันวาคมปีที่แล้ว ตอนหนึ่ีงของพระราชดำรัสกล่าวว่า "พี่สาวเคยบอกว่า ถึงเวลาอายุ 80 ท่านอายุ 84 ท่านไม่ค่อยสบายก็เลยต้องพูดถึงท่าน ขอให้ท่านสบายและสำเร็จในการรักษาตัว เดี๋ยวนี้เค้าเป็นผู้ใหญ่เหลือคนเดี๋ยว คือพี่สาว คนอื่นไม่เป็นผู้ใหญ่แล้ว" เมื่อบัดนี้ไม่มีพระองค์แล้ว ในใจก็รู้สึกหวิวๆ นึกถึงสมเด็จย่า นึกถึงสมเด็จพระีพี่นางฯ นึกถึงในหลวง แล้วมันก็พาลจะมีก้อนขึ้นมาจุกที่คอ


(รูปจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ)
ถึงแม้เราจะเป็นเพียงคนไทยคนนึงเล็กๆที่อาศัยอยู่บนผืนแผ่นดินไทย เราก็อยากจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด อยากเป็นคนดี ที่จะช่วยแบ่งเบาภาระของในหลวงได้ไ่ม่มากก็น้อย "ถ้าคนไทยไม่ช่วยกัน แล้วใครจะช่วยเรา"

ในการนี้ก็เลยขอนำเอาเพลง "แสงหนึ่ง (คือรุ้งงาม)" ที่ท่านผู้หญิงทัศนาวลัย พระธิดาในสมเด็จพระพี่นางฯ ได้ขอให้ประพันธ์ไว้เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระพี่นางฯ เนื่องในโอกาสทรงพระชนมายุ 84 พรรษา เมื่อปีที่ผ่านมาแทนการรำลึกถึงพระองค์ท่าน  เพลงนี้แต่งโดยบอย โกสิยะพงษ์ มี 2 เวอร์ชั่น คือที่พี่นภ พรชำนิเป็นคนร้อง กับอีกชิ้นเป็นเวอร์ชั่นคลาสสิค โดยนักเรียนทุนคลาสสิคในพระอุปถัมภ์ (เวอร์ชั่นที่บรรเลงอยู่ในบล๊อกนี้)

____________
เพลง "แสงหนึ่ง"
รู้ไหมว่าเราซาบซึ้งใจแค่ไหน
และรู้ไหมว่าเรานั้น ปลาบปลื้มเท่าไหร่
ที่ได้มีเธอ เป็นพลังอันสำคัญ

เพราะว่าเรานั้นรู้เธอทำเพื่อใคร
เหน็ดเหนื่อยแค่ไหน เธอไม่ไหวหวั่น
เพื่อที่จะให้เรานั้นได้เดินต่อไป

แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ แต่ว่าสำหรับเรานั้น...
เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
 
ถึงแม้ว่าพรุ่งนี้ จะเป็นเช่นไร
วันและคืนจะหมุนเปลี่ยนสักเท่าไหร่
เรานั้นก็แน่ใจ ว่าจะมีเธอยืนอยู่ข้างหลัง

แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ แต่สำหรับเรานั้น...
เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด

จึงอยากขอมอบเพลง เพลงนี้ให้
ให้เธอรับรู้ว่าสำหรับเรา เธอสำคัญเพียงไหน
เธอเป็นดั่งแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด

แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
____________


ขอน้อมลำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ และร่วมถวายความอาลัย
ขอพระองค์ทรงเสด็จสู่สวรรคาลัย