โ้อ้ว...ว... งง

ไม่ได้งงอะไรหรอก จริงๆแล้ว เรียกว่าเบลอๆมากกว่าละมั้ง คือว่ามันทำอะไรไปหลายอย่างเกินจนงง เรื่องราวมีเล่ามากมาย แต่ว่าขี้เกียจโหลดรูปเข้าคอม ก็เลยยังไม่ได้ฤกษ์พูดถึงเท่าไหร่

ตอนนี้เริ่มอยู่ในอารมณ์ว่า เออ.. กลับไปเรียนภาษาญี่ปุ่นมั่งก็ดีเหมือนกันนะ เนื่องจากเมื่ออาทิตย์ที่แล้วลองไปเข้ามาห้องนึง มีการบ้านด้วย ก็เอาการบ้านมานั่งทำแล้วก็ค้นพบว่า.. เออ ไอ้ที่เคยเรียนๆมา ทำไมมันลืมไปหมดแล้วเนี่ยะ วันนี้เลยเดินทางออกจากบ้านไปลองเรียนอีกตัว แต่.... อาจารย์โดดซะงั้น แต่เห็นเอกสารจากเพื่อนแล้วแบบว่า .. เราชิ่งซะก่อนดีมั้ยหว่า คือเป็นวิชาการอ่านอ่ะนะ แต่ว่าอ่านบทความสมัยโบราณ คือเห็นแล้ว question mark เต็มหัวอ่ะ อ่านไม่ออกเลยแม้แต่น้อย แล้วคิดว่าเรียนไปก็คงไม่ได้ใช้อย่างแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ เลยไว้ไปหาวิชาอื่นลงใหม่ดีกว่า ให้มันได้ใช้ซักหน่อย เมื่อคืนก็มีมหกรรมแต่งเอกสารภาษาญี่ปุ่นให้แพร์เอาไปส่งสถานทูต หน้าจะมืดเอา คือไม่ได้เขียนอะไรอย่างนี้มานานมากๆๆๆๆๆ ขอบคุณคุณโจ้ที่มาช่วยเดากันว่ามันรู้เรื่องมั้ย เป็นการปัดฝุ่นการเขียนจดหมายภาษาญี่ปุ่นได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว ก็หวังว่าทางสถานทูตเค้าจะอ่านแล้วเข้าใจที่เราเขียนนะแพร์นะ เอาใจช่วย

พูดถึงเรื่องการใช้ภาษาญี่ปุ่น ไม่อยากจะบอกเลยว่าเราอ่านภาษาญี่ปุ่น แล้วก็เข้าใจภาษาสุภาพของญี่ปุ่นมากขึ้นเนี่ยะ.. ไม่ได้มาจากหนังสือเรียน หรือว่าห้องเรียนเท่าไหร่เลย แต่... จริงๆแล้วได้มาจากการใช้ยะฮูออกชั่น หรือการประมูลสินค้าออนไลน์ของเว็บ Yahoo Japan นี่เอง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ (เพราะหลายคนพูดเหมือนๆกัน) จะซื้ออะไรซักอย่างผ่านออกชั่นเนี่ยะ ทำให้มีความขวนขวายในการทำความเ้ข้าใจ ข้อความที่เค้าเขียนไว้มากๆ ต้องเรียนรู้วิธีการตอบโต้ทางอีเมล์ การโอนเงิน ฯลฯ แบบว่าต้องใช้หลาย skill เกินกว่าที่เคยคิดๆไว้ เป็นการฝึกภาษาที่ดีอีกแบบนึงเหมือนกันนะเนี่ยะ นี่ก็เพิ่งไปออกชั่นทีวีมาเครื่องนึง... ตอนนี้ที่บ้านมีทีวีแล้ว... เย้ๆ ดีใจมากๆนะเนี่ยะ เพราะว่าก่อนหน้านี้บ้านเงียบจัดๆเลย (แบบนี้เราก็บอกคนที่มาเก็บค่า NHK ว่า "ไม่มีทีวี" ไม่ได้แล้วสิ... )

อ้อ.. มีคำถามมาถาม... คือวันนี้มีคนมาทักว่าเราหน้าเหมือน Utada Hikaru (โดยเฉพาะส่วนบน) แล้วคนที่ฟังอยู่ในวงก็เออออห่อหมกกันหมดเลย เลยชักสงสัยว่าเราเหมือนจริงง่ะ?? (ในใจคิดว่า.. เหมือนตรงไหนฟระ...?!?!)