พิธีไหว้ครู

วันนี้ไปไหว้ครูที่โรงเรียนมา... ถือเป็นการไปไหว้ครูที่โรงเรียนเป็นครั้งที่ 2 หรือ 3 หลังจากเรียนจบจากโรงเรียนไป ทิ้งช่วงกับคราวที่แล้วน่าจะเกิน 8 ปีได้แล้วามั้ง โรงเรียนเปลี่ยนไปทุกครั้งที่แวะไป ทั้งๆที่เราก็ว่าเราก็เข้าโรงเรียนบ่อยนะ (เกือบทุกปีตอนที่กลับมาเมืองไทย)


พิธีไหว้ครูปีนี้แบ่งเป็นสองรอบ (แหน่ะ) รอบแรกม. 1-4 รอบที่สองเป็นม. 5-6 + จิตรลดาวิชาชีพ เราก็ไปตั้งแต่เช้าาาา เข้ารอบแรกแล้วก็เดินเล่นรอบโรงเรียนเลย โรงเรียนใหญ่ขึ้นเยอะ.. เดินจนเหนื่อยเลยกว่าจะรอบ ... พิธีตอนเช้านี้ก็มีรุ่นพี่ศิษย์เก่าที่มาสอนที่โรงเรียนไปไหว้ครูพร้อมๆกันอยู่หลายคน มีพี่ๆรุ่นติดๆกันอีก 4-5 คน (รุ่น 28 มีพี่สริลลดา พี่ไก่แก้ว พี่อ้น ฯลฯ) รุ่นเรามี 4 คน (เรา แนน หนึ่ง อ้อม-อัญชลี) มีรุ่นน้องรุ่นติดๆกันอีก 2 คน (แทรมกะเดียว) แล้วก็มีรุ่นน้องๆอื่นๆอีกมากมาย โดยเฉพาะรุ่นที่เพิ่งเอ็นท์ติดกันไปมากันจะยกรุ่งเลยมั้ง

จากการเข้าพิธีไหว้ครูครั้งนี้ก็ทำให้ได้รู้ว่า "รุ่นน้องสวดมนต์กันด้วยจังหวะแร๊บ!" โห.... มันสวดกันเร็วยังกะติดจรวด งับประโยคเหมือนร้องเพลงแร๊บ แถมหางเสียงเอื้อนๆที่เคยสวดกันสมัยก่อนนี่ไม่มีเหลือ เราสวดมนต์ไม่ได้เลย เพราะว่ากลั้นหัวเราะไม่อยู่... น้องๆเค้าเข้าใจปรับเปลี่ยนบทสวดมนต์ให้เข้ากับยุคสมัยจริงๆๆๆ

ออกจากศาลาผกาภิรมย์ (เดี๋ยวนี้เรียกชื่อห้องประชุมเต็มยศเลย) ก็ออกไปสำรวจความเปลี่ยนแปลงของโรงเรียน... เขียนทั้งหน้าก็คงไม่หมด... มันเยอะมากๆ

ข้างห้องประชุม... มีการตั้งรางเหล็กไว้ด้วย ไม่รู้เอาไว้ทำอะไรเหมือนกัน

สระว่ายน้ำก็มีหลังคาแล้ว (สมัยก่อนเรียนว่ายน้ำยังตากแดดกันซ้าาาา)

ดูตึกมัธยมได้นิดนึง แวะไปอนุบาลนิดหน่อย ก็แวะไปประถม ... เจอครูป้อม ครูสุนัย ครูเจี๊ยบ ครูตุ่ม ครูจูน ครูตุ๊ก และอีกหลายครู ยึดห้องพักครูแล้วนั่งเม้าท์กับครูๆอยู่นานนนนนมากกกกกก เป็นกลุ่มครูที่จิตรลดากลุ่มแรกที่สอนเราตั้งแต่เราเข้าโรงเรียน เลยมีเรื่องเม้าท์กันมหาศาล

ตึกประถม (ไม่เหลือเค้าเดิมแม้แต่น้อย)

จากนั้นไปแวะตึกศิลป์... แหล่งกบดานชั่วคราวตอนอยู่ม.ต้น เพราะว่าทั้งเรียนทั้งซ้อมดนตรีไทยที่นี่ แถมเรียนศิลปะ ปั้นดงปั้นดินก็ที่นี่ด้วย

ระนาดเอก ระนาดทุ้ม เครื่องตีและประกอบจังหวะอยู่ชั้น 3 ส่วนเครื่องสายไปซ้อมกันชั้น 2 เป็นหลัก

ไม่น่าเชื่อว่าเวลาผ่านไปหลายปีแล้ว แต่ครูที่นี่เหมือนกินยาสต๊าฟใบหน้ากันไว้ทุกคนเลย... กี่ปีที่แล้วหน้าตาเป็นยังไง กี่ปีผ่านไปหน้าตาก็ยังเหมือนเดิมเป๊ะๆ ไม่เปลี่ยนแปลง ศิษย์เก่าอย่างเราๆก็เนียนนนนน ไปกินข้าวกับอาจารย์ซะงั้น (ใครไม่ทราบขอบอกว่าอาหารโรงเรียนจิตรลดาอร่อยมากกกกกกกกกก คิดถึงงงงงง)

ครูรัตนา ครูจามรี ครูอังกาบ และครูป้าปัท

อ.ปานใจและอ.เฉลิมขวัญ

เด็กโรงเรียนนี้ไม่ยอมใส่เสื้อไว้ในกระโปรง! =P (เรียกว่าเป็นชุดนักเรียนที่สบายมากๆ ไม่มีอึดอัด)

ห้องเรียนภาษาจีนที่ออกทีวีไปเมื่อวันก่อน... เห็นแล้วอยากเรียนภาษาจีนที่นี่ด้วยเลย

วิวจากหน้าห้องเรียนภาษาจีน ซึ่งเป็นตึกใหม่ ถมที่บึงน้ำที่เห็นไปตั้งเยอะ... น้องต.ง.ต.ท.ต้องสละพื้นที่อาศัยเพื่อนักเรียนเชียวนะ