เฉลียง 3 ฝ่าย

ในที่สุดก็ได้ไปดูจนได้... แบบว่าหาบัตรกันได้ในวันศุกร์ก่อนจะมีงานเลยทีเดียว (ขอบคุณเจี๊ยบด้วยที่อุตส่าห์เลี้ยงเบียร์คนขายบัตรเลยได้ส่วนลดมา 10% -- จุ๊ๆ อย่าเข้าใจผิด... คือว่าฝาเบียร์สิงห์ 2 ฝาสามารถใช้เป็นส่วนลดได้... คนขายบัตรเลยบอกว่า... "ไม่มีไม่เป็นไรครับ ก็เลี้ยงเบียร์ผม 2 ขวด แล้วเดี๋ยวผมไปเอาฝามาให้" ๕๕๕ คนไทยจริงๆ)

"เฉลียง ๓ ฝ่าย มหรสพพูดและเพลงตอนคนจะไทย ใครจะทน" เป็นอีกงานที่แฟนเฉลียงไม่น่าพลาด แต่จะว่าไป... คนน้อยกว่าที่คิด... เลยชักไม่แน่ใจว่าเฉลียงรุ่นใหญ่ทั้งสามนี้จะพ่ายแพ้ประชานิยมในเฉลียงรุ่นเล็กทั้งพี่จุ้ย พี่เกี๊ยง พี่นกรึเปล่า... (๕๕๕)



เฉลียง ๓ ฝ่ายมีใครกันมั่ง?

ฝ่ายที่ ๑: เจ้าถิ่นยังดี “ดี้ นิติพงษ์ ห่อนาค”
ผู้ที่มีคำตอบสำหรับทุกคำถาม ของอย่างนี้มันมีที่มาที่ไป แต่บางอย่างก็ไม่มี (อือ,แล้วแต่นะ...)
ฝ่ายที่ ๒: ไม่ใช่ฝ่ายค้านก็แค่ช่างสงสัย “เจี๊ยบ วัชระ ปานเอี่ยม”
ผู้ที่ชอบคิด เปิดประเด็น เห็นอะไรก็เป็นคำถาม (เอ่อ...)
และสุดท้ายฝ่ายที่ ๓: นกลางคอยสรุป “แต๋ง ภูษิต ไล้ทอง”
ผู้ที่คอยไกล่เกลี่ย เฉลี่ยมุมมอง แต่ก็ชอบคิดบวก (คือมันอย่างงี้...)
หลายคนสงสัยว่าแล้วทำไมถึงตั้งชื่อเป็น ๓ ฝ่ายทั้งๆที่จริงๆแล้วเฉลียงมีตั้ง ๖ คน?? เอาอีก ๓ คนหายไปไหนแล้วเนี่ยะ??
- สมาชิกทั้ง ๓ ฝ่ายเห็นพ้องเป็นเสียงเดียวกันว่า... "ไม่ได้หรอก... เอาเฉลียงรุ่นน้องๆคนอื่นๆมา เดี๋ยวมันแย่งซีน!"
บอกว่าถ้าเอามาหมดวง มันจะกลายเป็นเฉลียง ๒ ฝ่าย คือ "ฝ่ายแก่" และ "ฝ่ายอ่อน" (ฮาฮา)
สมาชิกรุ่นเดอะของเฉลียงเลยยืนหยัดว่าจะจัดกันแค่ ๓ คน กลายเป็น ๓ ฝ่ายไปซะงั้น :)



พูดถึงเฉลียงแล้วคุณคิดถึงอะไร?
- สำหรับเราแล้วเราคิดถึงวงตัวโน้ตอารมณ์ดี ใครเคยได้ยินเพลงเฉลียงจะรู้ว่าความง่ายๆ ความสบายๆ เหมือนเวลานั่งเล่นอยู่ที่เฉลียงบ้านนั้นมันแฝงไว้ด้วยข้อคิดดีๆมากมาย อย่างเพลง "นายไข่เจียว" ที่พี่ดี้แต่งนี่เป็นหนึ่งในเพลงโปรดของเราจากวงเฉลียงเลย... (ไม่อยากจะบอกว่าแล้วตอนนี้มันมีรถเข็นขายข้าวโปะไข่เจียวราคา ๑๐ บาทอยู่ข้างถนนหรือแม้แต่ตามฟู๊ดเซ็นเตอร์ในกรุงเทพฯมากๆมาย รายได้เพียบ!) การมองโลกเอียงๆ เสียดๆสีๆสังคมบ้างในบางทีก็ให้ข้อคิดกับชีวิตได้อย่างไม่น่าเชื่อ...

โชว์ใหม่สนุก (มุข) ไม่ซ้ำใคร ได้ข้อคิด สะกิดทุกวัย กับครั้งแรกของเฉลียง 3 ฝ่าย โดยประมาณ ที่ขอมาประลองฝีปากมันส์ๆ กับหลากเรื่องคันๆปนน่ารักของคนไทย พร้อมสุขสันต์กับเพลงแต่งใหม่สไตล์เฉลียง สำหรับงานนี้โดยเฉพาะ ! มาวันนี้ “ยังดี” ขอเปิดอารมณ์แบบกบฏโชว์อีกครั้ง ภายใต้ความสุขรูปแบบใหม่ กับนิยามศัพท์ใหม่ สไตล์เฉลียง ที่จะมาประชัดประชัน เสียดสี (นิสัย) คนไทย แต่ไม่รุนแรง เอาแค่พอคันหัวใจ ฟังแล้วได้ข้อคิด รับรองสุขสันต์หรรษา เพราะทอล์คโชว์ทั่วไปไม่ปรากฏความฮาแบบนี้ งานนี้หลากสีสามัคคีกันเถิด ว่าแล้วก็มาระเบิดอารมณ์ปนรอยยิ้มด้วยกันใน “เฉลียง 3 ฝ่าย” ภูมิใจเสนอ มหรสพพูดและเพลง ตอน คนจะไทย ใครจะทน” (คำโปรยบางส่วนจาก www.thaiticketmajor.com)

ระยะเวลาประมาณ ๓ ชั่วโมงเกือบครึ่งจากมหรสพครั้งนี้ให้รอยยิ้มและข้อคิดแบบเฉลียงๆหลายอย่าง

ข้อที่ชอบ
- เป็นการแสดงที่เริ่มตรงเวลาดีมากกกก!!!! คอนเสิร์ตหรือการแสดงอื่นๆควรเอาเยี่ยงอย่าง
- ได้เห็นพี่ๆ ๓ คน (ต้นฉบับบอยแบนด์ยุคแรกๆของเมืองไทย) มาแด๊นซ์ในเพลง Nobody... ไม่น่าเชื่อ!
- multimedia น่ารักดี
- ได้ฟังเพลงแต่งใหม่เสียดสีสังคมได้อย่างไม่น่าเกลียดอย่างเพลง "เข้าใจแพนด้า" (อันนี้ตั้งชื่อเอง... ฮาฮา)
- ได้รู้เป็นครั้งแรกว่าเดี๋ยวนี้รถนิยมติดสติ๊กเกอร์บอกว่า "รถคันนี้สี XXX"! (คนไทยนี่เชื่อโชคเชื่อลางกันจริงๆ เลยยย)
- ชอบตอนรายงานข่าวกับตอน Wallpaper บางตอนเป็นพิเศษ ไว้รอดูดีวีดี วีซีดี หรือเทปบันทึกภาพกันเองนะจ้ะ
- ขอบคุณสปิริตพี่ๆทั้ง๓ คน โดยเฉพาะพี่เจี๊ยบกับพี่แต๋ง ที่ขนาดป่วยมากยังเต็มที่

ข้อที่ไม่ค่อยชอบ
- บางตอนเนิบๆไปนิดนึง หรือว่าเลย์เอาท์สถานที่มันไม่อำนวยก็ไม่รู้เหมือนกัน
- คนชอบเฉลียง มีความคิดเอียงๆ คล้ายๆกัน ทำไม๊ ทำไมยังมีคนแอบถ่ายวิดีโอเวลาดูอยู่อีกอ่ะ??
- ควรเปลี่ยนสถานที่จัดอย่างมากกกกกก เนื่องจากมหรสพมันเป็นกึ่งทอล์คโชว์... แต่ธันเดอร์โดมนี่ยังกะสนามกีฬา เก้าอี้ที่นั่งเป็นเก้าอี้ปูนแบบสเตเดี่ยมเชียว... แบบว่าถ้าเอาเบาะรองก้นมาพร้อมอาหารปิคนิคนี่เหมือนดูทีวีอยู่บ้านได้เลย... นั่ง ๓ ชม.ครึ่งนี่แอบเจ็บบั้นท้ายนะฮะ... ถ้าเปลี่ยนสถานที่จัดให้เหมาะกับลักษณะงานมากกว่านี้ได้คงจะทำให้คนเพลิดเพลินกับการแสดงนี้ได้อีกเยอะทีเดียว (ฝากไปยังน้องๆยังดีด้วยนะจ้ะ)

(ขอบคุณข้อมูลและรูปภาพบางส่วนจากเว็บ www.iamyoungdee.com)