นึกไปก็งงๆกับชีวิตตัวเองเล็กน้อย... จากที่ไม่เคยคิดจะเรียนปริญญาเอกเนื่องจากเป็นคนไม่ชอบการทำวิจัย เรียนไปเรียนมา ทะลึ่งเรียนจบ... แถมอาจารย์ยังชมว่าทำวิจัยได้ดี แถมชอบผลงานวิจัยเราด้วย!
เรียนจบแล้ว... หนีการทำ post-doc ได้ตังค์ดีๆที่ญี่ปุ่น กลับมาตกงานเมืองไทย ด้วยหวังว่าจะหนีจากงานวิชาการกลับไปทำงานเอกชนที่(คิดว่า)ถนัด... แต่... ไปๆมาๆ ตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่นก็ freelance รับจ้างทำงานวิจัยไปเรื่อยตามสไตล์ยังไม่อยากมีที่ทำงานเป็นหลักแหล่ง... แต่ไหงตอนนี้จับพลัดจับผลูมาทำกึ่งพาร์ตไทม์กึ่งฟูลไทม์วิจัยอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ได้ละเนี่ยะ... ตอนนี้มีงานวิจัยด่วนต้องรีบทำให้เสร็จ... แอบง๊วงง่วงแต่หลับไม่ได้เนี่ยะ... ทรมานเหมือนตอนเร่งทำงานส่งตอนเรียนยังไงยังงั้น... ว่าแล้วก็ชวนให้คิดว่า... "หรือชีวิตนี้เราจะเกิดมาเพื่อเป็นนักวิจัย (วะ)?"
3 comments:
ieie hope you eventually enjoy it naka :)
-"-
ชีวิต มันเป็นเช่นนี้เอง .....สนุกกับงาน...แล้วทุกอย่างจะลงตัว......จาก ตาจะ..แวะมาเยี่ยมหนู
Post a Comment