And So It Goes

วันนี้ขึ้นชื่อ MSN เป็นชื่อนี้ แล้วมีคนตกหลุมมาทักถามว่าเราเป็นอะไรไปรึเปล่าซะหลายคน บางคนก็ถามว่า "ใคร.. ใคร.. ใครไปตกหลุมรักใคร".... ก็.. นะ.. คิดกันไปนู่น....นเลย จริงๆไม่มีอะไรเลยยยย แค่งงๆเฉยๆ

เรื่องมันมีอยู่ว่า... เมื่ออาทิตย์ที่แล้วไปคุยกะอาจารย์เรื่องงานวิจัยมา แล้วก็เลยคุยต่อไปเรื่องกลับเมืองไทย อาจารย์ก็ว่า "เออ งั้นก่อนกลับก็แวะมาเจอกันซักทีก่อนก็ได้ เผื่อว่าจะมีอะไรคุย ผมจะอยู่ที่ห้องช่วงต้นอาทิตย์" เราก็ "ค่ะๆๆ" ไป แต่ในใจคิดว่า นี่เราจะต้องเอาอะไรมาคุยอีกเหรอเนี่ยะ วันนี้คุยไปก็เหมือนจะรู้เรื่องกันแล้วนา ด้วยเหตุนี้ เราก็เลยคิดว่า สงสัยหมายความว่าเราจะต้องสรุปไปคุยกะแกใหม่อีกรอบ (คือมันมีอะไรต้องขัดเกลากันนิดหน่อย จากตอนที่คุยกันคราวที่แล้ว) แถมอาจารย์แกก็ให้หนังสือมาหนึ่งเล่ม แน่นอนเป็นภาษาญี่ปุ่น เราก็นะ.. เอาละกัน ไหนๆก็จะต้องไปเจอแกก่อนกลับแล้ว เพราะฉะนั้นก็อ่านๆไปหน่อย สรุปไปให้แกดูหน่อยดีกว่า ว่าจะเอาไปใช้กะงานวิจัยยังไงได้บ้าง ก็รีบปั่นๆๆๆๆ อ่านแหลกลาน (จริงๆเขียนเวอร์ไปนิด เพราะก็เล่นหนีไปเที่ยวมาทั้งเสาร์ ทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมา แถมก็ยังต้องสะสางอะไรนิดหน่อยก่อนกลับเมืองไทย คำว่าแหลกลานนี่คงจะเห็นภาพได้ เนื่องจากเป็นเพราะเวลาลนก้นนี่เอง ไม่ได้หมายความว่าอ่านได้เยอะหรอกนะ) ก็เอาเป็นว่าสปีดอ่านไปได้สี่สิบห้าสิบหน้าภายในเวลาสองวัน (อย่าลืม.. ว่าเป็นภาษาญี่ปุ่น อ่านทีนึงนี่ดิกฯกระจายเต็มโต๊ะ โชคดีมีคอมพิวเตอร์เข้ามาช่วย ทำให้หาคำที่อ่านไม่ออกได้ง่ายขึ้นหน่อย)
จริงๆวันนี้ก็ยังอ่านไม่จบหรอก แต่ก็วันพุธแล้วอ่ะนะ ก็เลยเอาก็เอา แวะไปหาอาจารย์ซักหน่อย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก... (เีสียงเคาะประตู)

อาจารย์ "เชิญครับ"

ได้รับคำอนุญาตก็ค่อยๆเปิดประตูไป เอาหน้าโผล่ไปนิดนึง พอให้เห็นลาดเลาว่าอาจารย์ทำอะไรอยู่

"เอ่อ....เอ่อ.... ขอโทษที่มารบกวนโดยที่ไม่ได้แจ้งให้ทราบก่อน อาจารย์พอจะสะดวกมั้ยคะ"
(ก็ไม่รู้จะถามไปทำไม ก็ภาพที่เห็นตรงหน้าคือ อาจารย์นั่งตรวจข้อสอบกองเบ้อเริ่มอยู่ แล้วก็หันหน้ามามองแบบ มันมาทำไมตอนนี้ฟะ เราเห็นก็อึ้งๆ แต่ก็ไหนๆก็เปิดประตูห้องเข้าไปแล้ว ก็พูดไปตามธรรมเนียมล่ะ ก็ในหัวมันนึกอย่างอื่นไม่ออกว่าจะพูดอะไรดีนี่หว่า)

อาจารย์ "มีอะไรรึเปล่า" (ทำหน้างง)

(แต่เรางงยิ่งกว่า ก็ไม่ได้บอกให้เรามาเจอก่อนกลับเหรอไงเนี่ยะ พอมาแล้วอาจารย์ดันทำหน้างงๆใส่เราซะอีก)
(ในหัวนึกอะไรไม่ได้แล้ว นึกแต่ว่าต้องเอาตัวเองออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด)

"เอ่อ... จะมาถามอาจารย์นิดเดียวค่ะ.... ว่าหนังสือ...เอ่อ.. หนังสือที่อาจารย์ให้ยืมมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว... เอ่อ.. ขอเอากลับไปเมืองไทยด้วยได้มั้ยคะ..." (กว่าจะหลุดออกไปหมดประโยค...แทบแย่)

อาจารย์ "เออ.. เอาไปได้ เอากลับไปด้วยก็ได้ ไม่มีปัญหา"

"โอเคค่ะ ... มาถามแค่นี้แหล่ะค่ะ... ขอบคุณค่ะ .. ลาล่ะค่ะ"

แล้วเราก็หนีออกมาในทันที

เดินกลับจากห้องอาจารย์ก็แบบว่า... แล้วที่อาจารย์บอกเรามาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วมันคืออะไรล่ะเนี่ยะ.. เราเข้าใจอะไรผิดไปเองรึเปล่า....??

our great BBQ spot
Well... as you know... we had that party on Friday for p'Oat. Saturday - I went in town to get some stuff to bring back home with me. Then, a supposed-to-be-by-a-river BBQ party among the Malays and 2 Thais (me and p'Ton). Like Ai Ling said... it is the funniest and saddest BBQ I have ever attended. There were so many reasons why it didn't work though -- the strong wind, the too-small grill, the too bad chacoals ... and the unexperience us. None of us has started the BBQ fire here in Japan before, I think. At least I haven't. We tried so many ways for hours to get the fire to start, but obviously we didn't succeed. It got pretty dark out and there were no lights by the riverbank, so we decided to go back to p'Ton's place to have the house BBQ party instead. It was indeed a good idea to go home. We were saying that the next time you want to do the ourdoor BBQ, get some Japanese to help us. They are really good at BBQing!

Kamo Riverbank

the problematic fire!

This guy probably finished his book while we were trying to get the fire to start!

Right after the party, Sheuo-Hui and I went to Kobe. Yeah, in the middle of night -- going to Kobe. We had an appointment with Mary, my great friend from AYF (my Japanese Language School). I got to meet with Nini and Alay, our kohai from AYF as well (รุ่นน้อง or lowerclassmates -- depending on how you wanna call that). It has been a really long time since I last see them two. It's so nice to catch up with them again. You guys good luck on your exams!!!

On Sunday, we intended to go to a Bazaar with Nona, one of Mary's friends. But I think they are jinxed. There was no Bazaar that day. =P So we walked, walked, walked and walked the whole day through Kobe's shopping streets. I think we walked the whole city already. haha. Btw, Nona, don't worry, we all spent some money. ;-)