Sunday, May 16, 2010

"รักในหลวงค่ะ"


"อย่าอายถ้าจะต้องมาบอกใครว่าเรารักชาติ
อย่ากลัวถ้าจะบอกใครต่อใครว่าเรารักศาสนา
และอย่าหวั่นเกรงภัยอันตรายใดๆ ถ้าเราจะบอกใครต่อใครว่าเรารักพระมหากษัตริย์"




********************************
ผม ได้รับรางวัล เป็นรางวัลที่ได้จากบทบาทของผู้ที่เป็นพ่อ ก็ขออนุญาตพูดถึงพ่อนิดนึงนะครับ

"พ่อเป็นเสาหลักของบ้าน บ้านของผมหลังใหญ่ ใหญ่มาก เราอยู่กันหลายคน
ผมเกิดมาในบ้านหลังนี้ก็สวย งามมากแล้วครับ สวยงามและอบอุ่น
แต่กว่าจะเป็นแบบนี้ได้ บรรพบุรุษของพ่อเสียเนื้อ เสียเลือด เอาชีวิตเข้าแลกกว่าจะได้บ้านหลังนี้ขึ้นมา
จนมาถึงวันนี้ พ่อคนนี้ก็ยังเหนื่อยที่จะคอยดูแลบ้าน และก็ดูแลความสุขของทุกคนในบ้าน
ถ้า มีใครซักคนโกรธใครมาก็ไม่รู้ ไม่ได้ดั่งใจเรื่องอะไรมาก็ไม่รู้
แล้วก็ พาลมาลงที่พ่อ เกลียดพ่อ ด่าพ่อ และคิดจะไล่พ่ออกจากบ้าน
ผมก็จะเดินไป บอกกับพวกเค้าว่า
ถ้าเกลียดพ่อ ไม่รักพ่อแล้ว "จงออกไปจากที่นี่ซะ"
เพราะที่นี่คือบ้านของพ่อ เพราะที่นี่คือแผ่นดินของพ่อ

ผมรักในหลวงครับ และผมเชื่อว่าทุกคนที่อยู่ในที่นี้รักในหลวงเหมือนกัน
พวกเราสีเดียวกันครับ
"ศีรษะนี้มอบให้พระ เจ้าแผ่นดิน"


ขอบคุณครับ"

-- พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง @ งานประกาศผลรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 1

********************************



เพลง "ความฝันอันสูงสุด" เป็นเพลงที่ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาตได้เขียนขึ้นในปีพ.ศ. 2515
หลังจากได้รับพระราชเสาวนีย์จากสมเด็จ พระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ
ให้เขียนบทกลอนแสดงความนิยมส่งเสริมคนดีให้ มีกำลังใจทำงานเพื่ออุดมคติเพื่อประเทศชาติ
โดยได้ถอดความจากเพลง "The Impossible Dream"
ซึ่งเป็นเพลงเอกจากละครเพลงบรอดเวย์เรื่อง "Man of La Mancha" คำร้องต้นฉบับโดย Joe Darion


(ข้อมูลจาก wikipedia)


*****************************

"ความฝันอันสูงสุด"
ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
ขอทนทุกข์รุกโรม โหมกายใจ ขอฝ่าฝันผองภัยด้วยใจทะนง
จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด จะรักชาติดังชีวิตเป็นผุยผง
จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา
ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไป
นี่คือปณิธานที่หารมุ่ง หมายผดุงยุติธรรมอันสดใส
ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน

โลกมนุษย์ย่อมจะดีกว่านี้แน่ เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
คงยืนหยัดสู้ไปใฝ่ประจัญ ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทย

*****************************

No comments: