ไม่รู้มันจะหนาวไปถึงไหนเนี่ยะ แบบว่ายะเยือกๆๆๆๆ สุดๆ ... ออกจากบ้านเตรียมรับความหนาว แต่งตัวมาอุ่นเต็มที่ (แต่แปลกแฮะ ใส่แค่เสื้อ 3 ชั้น... heat-tech และ fleece คอเต่า กับเสื้อกันหนาวขนเป็ด... ท่อนล่างก็ลองจอห์นตามด้วยกางเกงยีนส์ ถุงเท้า 1 ชั้น... เออ... ทำไมอุ่น)
แดดสาดๆตอนกลางวันหายไปช่วงบ่ายๆ พร้อมกับฟ้าฝนที่ไม่เป็นใจ ... ฝนตกแรงมากเพียงแค่ชั่วอึดใจ แล้วมันก็กลายเป็นหิมะ ... แต่มันเปียกครับเปียก เฉอะแฉะสุดๆ หิมะจะตกทั้งทีตกแบบแห้งๆก็ไม่ได้ ตกมาทีน้ำเจิ่งนอง (-.-")
ไปหนาวเอาจริงเอาจังก็ตอนไปยิงธนูนี่แหล่ะคร้าบบบบ กะใส่เครื่องแบบทับ fleece คอเต่าจะได้อุ่น (อันนี้คิดมาแล้วก่อนออกจากบ้าน) แต่ มันหลายชั้นไป ขยับไม่สะดวก เลยต้องลดเหลือเพียงแค่ heat-tech แถมที่โดโจไม่มีฮีตเตอร์.... โอ้ว.. พระเจ้า... ยิงไปสั่นไป วันนี้เลยเลิกเร็ว ยอมแพ้ต่อสภาพอากาศ ตัวยังไม่เท่าไหร่ เท้านี่หนาวชะมัด นี่ขนาดขี้โกงใส่ถุงเท้าไว้ใต้ทาบิแล้วหนึ่งชั้นนะ... มันไม่พอแฮะ... คนเบี้ยวไม่ไปยิงธนูกันเยอะมาก วันนี้ยิงกันอบอุ่นสุดๆ 5 คน... อาจารย์ดูแลได้อย่างทั่วถึงทีเดียว =P
ป.ล. ไปขึ้นตังค์ลอตเตอร์รี่มาแล้ว... แปลกมากๆ ตอนได้รางวัลเลขท้ายตัวเดียว เค้าเขียนว่ารางวัล 300 เยน ถ้าจำไม่ผิดตอนไปขึ้นก็ได้มา 300 เยนเฉยๆ แต่คราวนี้ได้เลขท้าย 2 ตัว รางวัลเขียนไว้ 3,000 เยน พอไปขึ้นจริงๆ กลับได้มา 3,300 เยน เค้าคืนต้นทุนลอตเตอร์รี่ใบนั้นมาให้ด้วยแฮะ... แปลกแต่ดี \(^^)/
2 comments:
ตอนอยู่แวนคูเวอร์ก็แบบนี้แหละ แต่มี senpai เอา portable heater มา 1 ตัวเล็กพอแก้ขัด
มีคนนึงบอกว่าเค้าเกิด satori ก็ตอนที่ยิงธนูคนน้อยๆหิมะตก ยิงไปเดินไปเก็บธนูไปกลางหิมะนี่แหละ เป็นจังหวะชีวิตที่เค้าบอกเลยว่าจุดนั้นหล่ะ เปลี่ยนเค้าจากคนอารมณ์ร้อนเป็นคนมองโลกแบบใหม่แล้วก็เข้าใจการที่ให้ kokoro อยู่กลางตัว (ร่างกาย) ให้ใจกับกายอยู่ด้วยกัน (ก็คือมีสติตลอด) ก็มาเข้าใจแบบ satori ก็วันนั้น
สงสัยเรายังไม่ถึงขั้น -"-
Post a Comment