Even though I'm not a downtown person at the moment, I think being in Japan in general can still make the song applicable. :)
Downtown Story by Bangkok Chillout
เคยได้ยินว่าชีิวิตก็คืองาน และงานนั้นคือเงิน ประมาณนี้ที่คนบอกกันมา
หลายๆคนก็จำไว้จนขึ้นใจ กี่วันแล้วที่ทำงาน จนชีวิตแทบไม่มีเวลา
บางคนทำงานเกินเลยจนลืมคนที่รัก
บางคนทำงานไม่พักซะจนป่วยกันไป
บางทีทำไมคนเราต้องรีบร้อน หรือไม่กลัวจะแก่ไว
หนักไปไม่เอา เครียดไปไม่ดี
ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็รีบร้อนเกิน
บางทีวันนี้ไม่ต้องรีบร้อนเดิน
คงดีถ้าช้าอีกซักนิด ให้ชีวิตได้หยุดคิดอะไร
ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็เหนื่อยล้าไป
บางทีวันนี้ถ้าเราทำตามสบาย แล้วใจจะผ่อนคลาย
จะีดีร้ายจะเป็นไง ต้องหยุดพักซักวัน แล้วค่อยกลับมา
ทุกๆวันก็ตื่นเช้า ก็ลืมตา ก็รีบร้อนไปทำงาน พอตกเย็นก็รีบกลับกันมา
พอรู้ตัวก็ผ่านพ้นไปอีกปี กับชีิวิตที่จำเจ จนวันซ้ำเหมือนเข็มนาฬิกา
บางคนทำงานเกินเลยจนลืมคนที่รัก
บางคนทำงานไม่พักซะจนป่วยกันไป
บางทีทำไมคนเราต้องรีบร้อน หรือไม่กลัวจะแก่ไว
หนักไปไม่เอา เครียดไปไม่ดี
ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็รีบร้อนเกิน
บางทีวันนี้ไม่ต้องรีบร้อนเดิน
คงดีถ้าช้าอีกซักนิด ให้ชีวิตได้หยุดคิดอะไร
ปล่อยมันไปซักวันนึง บางทีชีวิตก็เหนื่อยล้าไป
บางทีวันนี้ถ้าเราทำตามสบาย แล้วใจจะผ่อนคลาย
จะีดีร้ายจะเป็นไง ต้องหยุดพักซักวัน แล้วค่อยกลับมา
No comments:
Post a Comment